Controlling zbyt często mylony jest z kontrolą lub audytem wewnętrznym. A przesłanki controllingu są jasne: zorientowane na cel, przyszłość, wskazywanie wąskich gardeł i wyciąganie wniosków z działalności bieżącej i … innych konkurencyjnych firm. W czasach drugiej fali kryzysu – temat obowiązkowy. Polecany nie tylko praktykom PR, ale również, albo przede wszystkim – przedstawicielom kadry zarządzającej, szefom działów PR, IR, marketingu, komunikacji, informacji.

szczegóły tutaj.

Program szkolenia:

1. Controlling marketingowy a audyt marketingowy
   1. Istota, cele, podobieństwa i różnice
2. Założenia strategii marketingowej firmy
   1. Cele biznesowe a cele marketingowe
   2. Podział zadań do wykonania: marketing a sprzedaż, finanse, logistyka,
3. Controlling w zarządzaniu przedsiębiorstwem w tym:
   1. Zarządzanie przez cele
   2. Zarządzanie przez osiąganie wyników
   3. Zarządzanie wartością przedsiębiorstwa
   4. Reenginnering
   5. Benchmarking
   6. Zarządzanie przez projekty
   7. Zarządzanie poprzez jakość
   8. Outsourcing
4. Struktura organizacyjna marketingu, funkcja marketingu w firmie a zadania i istota controllingu marketingowego
   1. Kryterium organizacyjne
   2. Kryterium funkcjonalne
   3. Kryterium procesowe
   4. Kryterium zadaniowe
5. Wąskie gardła w controllingu marketingowym
6. Źródła informacji w controllingu marketingowym
   1. Sprawozdania finansowe firmy
   2. Ewidencja księgowa
   3. Inne źródła informacji
7. Budżetowanie kosztów działalności marketingowej
8. Budżetowanie kapitałowe w controllingu działalności marketingowej
9. Analiza SWOT w controllingu działalności marketingowej
10. Analiza ABC w controllingu działalności marketingowej
11. Analiza XYZ w controllingu działalności marketingowej
12. Wybrane inne analizy przydatne w controllingu działalności marketingowej
    1. Analiza kluczowych czynników sukcesu
    2. Profile konkurencyjności
    3. Analiza luki strategicznej
    4. Analiza Pięciu Sił M.E. Portera
    5. Badanie potencjału strategicznego produktu / firmy
    6. Cykl życia produktu / technologii
    7. Analiza Boston Consulting Group (portfel produktów)
    8. Macierz McKinseya
    9. Macierz ADL
    10. Macierz Hofera
13. Wskażniki marketingowe – omówienie, definicje, przykłady

Informacje dodatkowe oraz zapisy: kalitero@kalitero.com.pl . Decyduje kolejność zgłoszeń. Cena: 1.290 zł plus 23 proc. Vat/ uczestnika. Obejmuje uczestnictwo w szkoleniu, materiały szkoleniowe, lunch. Dojazd uczestników na koszt własny.

Zastanawia mnie jednak, dlaczego firmy o długoletniej tradycji, rozbudowanej strukturze organizacyjnej – czyli posiadające profesjonalne działy Public Relations, Relacji Inwestorskich czy Human Resources – zapominają jak zachować się w tak trudnej sytuacji. Bo, że sytuacja jest trudna, chyba nie ma co do tego wątpliwości. Strata pracy, to utrata bezpieczeństwa finansowego, stres, wywrócenie dotychczasowego rytmu życia.

Czasami zastanawiam się na ile ludzie zachowują się po ludzku. Podręczniki w takich sytuacjach rzucają wskazówki jak się zachowywać. I niestety popełniane błędy też czesto są podręcznikowe. Oto kilka zaobserwowanych przykładów:

- unika się kontaktów bezpośrednich – wypowiedzenie wręczane jest listownie, a nie osobiście, w czasie rozmowy;

- brakuje szybkich i konkretnych decyzji – spekulacje i plotki potegują stres;

- komunikacja wewnętrzna jest niespójna z zewnętrzną – na stronach widnieją nieaktualne deklaracje (misje, wizje), że firma dba o swoich pracowników, a nie ma potwierdzenia żadnych informacji na temat podjętych decyzji o zwolnieniach, choć takie są już przekazane pracownikom, a nawet instytucjom zewnętrznym (jak powiatowy urząd pracy).

Organizatorem jest MM Conferences.

Mile widziane uwagi na temat jak Państwa firmy dokonują pomiaru efektywności działań PR. Czy tylko za pomocą ekwiwalentu powierzchni reklamowej (ang. advertising value equivalence) czy też gotowych narzędzi (jak np. Barometr komunikacji). Z góry dziękuję za każdy głos.

Zajęcia odbywają się w soboty w godzinach 10.00-18.00 w centrum Warszawy w dniach: 28.01.2012; 07.02.2012; 14.02.2012; 21.02.2012 oraz 28.02.2012.

Więcej informacji: kalitero@kalitero.com.pl

decyduje kolejnośĆ zgłoszeń, zajęcia w grupie do 10 osób.

Właściwie to sprawa jest prosta. Albo ktoś postępuje etycznie albo nie. Są wzorce zachowań jak chociażby Kodeks Etyczny PSPR, Kodeks Dobrych Praktyk ZFPR, ale same przepisy nie zmienią postaw ludzi. Polskie kodeksy etyczne są jasne i nie pozostawiają wątpliwości jak trzeba postępować. Brakuje tylko sankcji.

Kim powinien być specjalista ds. PR?

Zawód ten powinien być wykonywany przez osoby inteligentne, zdecydowane, o wszechstronnych zainteresowaniach, ale również przez tych, którzy lubią i potrafią się uczyć oraz konsekwentnie dążyć do celu. Dla prawdziwego PR-owca równie ważny jest jego system wartości. Niezależnie od tego czym zajmuje się dana osoba, jakie działania PR prowadzi i na rzecz kogo pracuje, musi mieć też własny system oceny postępowania własnego oraz innych. Krytyka innych jest prosta, każdemu można wytknąć błędy, dawać mnóstwo rad i wskazówek. Ten zawód powinien być przecież wykonywany z najwyższą starannością. Ale czy tak zawsze jest? Obraz specjalistów ds. PR kreowany przez świat filmu zmusza do smutnej refleksji. Czy Samanta (postać grana przez Kim Cantrall) z „Seksu w wielkim mieście” to PR-owiec, z którym chcemy się identyfikować? Podobnie czy film „Ludzie, których znam” opowiada o tym, jak PR-owiec powinien przygotowywać promocję swojego klienta? Podobną, niestety niepochlebną opinię na temat specjalistów ds. PR opublikowała kilka lat mu Hanna Bakuła na łamach miesięcznika „Playboy”. Powszechnym jest pogląd, że specjalistą ds. PR może być każdy. Dość często firmy zatrudniają niedoświadczonych studentów, którym zleca się promowanie firmy w ramach kontaktów z mediami. Ale zanim rozpoczną swoją pracę powinni zapoznać się nie tylko z technikami działań PR ale przede wszystkim z kodeksem etycznym. Dla przykładu prawnik, by mógł wykonywać swój zawód, musi nie tylko ukończyć odpowiednie studia, ale także być przyjęty przez innych prawników do tego grona.

Media kochają sensacje

To prawda, którą zna każdy PR-owiec. Każdy dziennikarz szybciej napisze o kłopotach w firmie, konflikcie czy czarnym PR-ze niż o akcjach charytatywnych czy seminarium na temat etyki. Bo właśnie o sensacjach chcą czytać czytelnicy, a dziennikarze telewizyjni i radiowi przygotowywać na ten temat materiały redakcyjne. Wciąż jest więc popyt na sensacje. Z drugiej strony zastanawiające jest inne zjawisko. Często gdy wysyłamy komunikaty prasowe na temat nowości rynkowych do redakcji, w pierwszej kolejności odbieramy telefony z działu reklamy z propozycją współpracy (oczywiście zamieszczenia reklamy / artykułu sponsorowanego). Czy naprawdę dziennikarzom nie zależy na informacjach o nowościach? Znacznym uproszczeniem byłoby stwierdzenie, że takie przypadki charakteryzują głównie media branżowe, regionalne – bo tak nie jest. Ale dopóki sprawy redakcyjne nie będą oddzielone od kwestii wydawniczych, będą pojawiać się podobne propozycje.

Każdy chce odnosić sukces

Wciąż jesteśmy bardzo nieufni. Nie potrafimy się też cieszyć z sukcesów innych. Bycie najlepszym i pokonywanie konkurencji jawi się najważniejszym celem działania. Bo to gwarantuje sukces rynkowy i oczywiście zysk. Sprzedaż usług to znacznie trudniejsze zadanie niż sprzedaż produktów. Te ostatnie możemy zobaczyć, a gdy produkt nie spełnia oczekiwań, można go po prostu zwrócić do sprzedawcy. Ze sprzedażą usług wiąże się sprzedaż obietnic. Sprzedawca musi wzbudzić zaufanie, by klient był zainteresowany transakcją. Umniejszanie zasług konkurencji działa na krótką metę i źle świadczy o osobie wypowiadającej tę opinie, a nie o samym podmiocie.

Na szczególną uwagę zasługują organizowane przetargi. Kilka razy zdarzyło się, że firmy rozpisujące przetargi w ogóle nie planują żadnej współpracy z agencją PR. Chodzi jedynie o pozyskanie pomysłów. Wysyłają zapytania do szerokiego grona odbiorców (jak np. pewna firma warszawska w 2003 roku wysłała zapytanie do 80 firm PR), licząc że wraz z ofertą znajdzie się opis pomysłów. Zdarza się nawet i tak, że zaproszona do przetargu agencja PR może kontaktować się jedynie poprzez Internet ze swoim potencjalnym zleceniodawcą. To już powinien być sygnał, że coś jest nie tak. Kradzież pomysłów, kopiowanie prezentacji, baz danych mediów i współpracowników jest niestety częstym zjawiskiem. Jeśli obie firmy mają ze sobą współpracować, to powinny się nawzajem poznać i mieć do siebie zaufanie.

PR jako tania wersja reklamy

Klienci współpracujący z agencjami PR starają się za wszelką cenę zmierzyć efekty działań Public Relations. Nie ma w tym nic złego. Wprawdzie nie ma jednego standardu pomiaru efektywności PR, ale skoro ustala się pewien cel działań PR należy odpowiedzieć sobie na pytanie, czy cel został osiągnięty. Problem tkwi w tym, że klienci żądają od agencji PR deklaracji wiążących ile będzie publikacji, w jakich mediach i w jakim terminie. Od tego też uzależniają wysokość wynagrodzenia agencji PR. A to już jest działanie niewłaściwe. Nie można bowiem obiecywać, że publikacja z pewnością się ukaże. Decyzje takie podejmują przecież redakcje i dziennikarze, a nie agencje PR. Zdarza się, że klienci nie rozumieją istoty działań PR. Wygenerowane w wyniku działań PR publikacje traktują jako alternatywną formę reklamy, z reguły znacznie tańszą niż sama reklama. A co za tym idzie, klienci chcą mieć wgląd w projekt publikacji i treść artykułów.

Z etyką na co dzień

Początek roku to zawszy dobry moment do składania obietnic i deklaracji. Może to także dobry moment, by raz jeszcze przeczytać Kodeks Etyczny PSPR czy Kodeks Dobrych Praktyk ZFPR. Nie można być etycznym w jednej dziedzinie, a w innej nie. Dla przykładu, kupowanie nielegalnie kopiowanych płyt i programów komputerowych, kopiowanie książek jest jasno określone jako sprzeczne z prawem. Daje też wiele do myślenia tym, którzy spotykają osoby korzystające z nielegalnych kopii. Błędy PR-owców, szczególnie te etyczne, są chętnie nagłaśniane przez media i analizowane na forach dyskusyjnych.  Ale mają też znacznie szerszy wymiar. Powodują, że niknie szacunek do osób zajmujących się Public Relations. A przecież w Polsce jest kilka tysięcy specjalistów ds. PR, którzy związali swoją karierę zawodową właśnie z Public Relations i chcieliby cieszyć się taką samą estymą jak chociażby … prawnicy.

Tekst został opublikowany na łamach miesięcznika Home&Market w 2004 roku

Zrozumieć odbiorcę

Proces komunikacji z innymi ludźmi zajmuje nam większość naszego czasu. Robimy to starając się przekonać innych do naszych racji, jak również by zdobyć niezbędne informacje. Formułowanie myśli i tworzenie komunikatów może być łatwiejsze, gdy lepiej poznamy naszego rozmówcę – odbiorcę informacji.

Każdy z nas jest inny, inaczej formułuje myśli, w inny sposób konstruuje zdania i na inne elementy zwraca uwagę. To dobrze. Patrzenie na świat z innych punktów widzenia pozwala nam dostrzegać inne aspekty pracy i życia w ogóle.

Amerykańscy psycholodzy pod kierunkiem Katharine Cook Briggs oraz jej córki Izabeli Briggs Myers przez ponad 50 lat zastanawiali się co ma wpływ na sposób odbierania tych samych komunikatów przez różnych ludzi. Podstawą ich badań była teoria Carla G. Junga, szwajcarskiego psychiatry. W efekcie badań opracowali tablicę 16 typów osobowości tzw. MBTI (the Myers-Briggs Type Indicator). Dziś jest to jeden z najbardziej znanych instrumentów umożliwiających poznanie i zrozumienie różnic osobowości.

Zapoznanie się z typami osobowości według MBTI może być pomocne w zrozumieniu relacji międzyludzkich, rozwiązywaniu problemów, tworzeniu zespołów roboczych, zarządzaniu personelem i komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej. Poznanie preferowanych sposobów komunikowania się poszczególnych osób jest niezwykle ważne przy przekazywaniu informacji negatywnych oraz w procesie tzw. feedbacku – przekazywania informacji zwrotnej pracownikom na temat ich pracy i osiągniętych efektów. Odgrywa tez ważną rolę w kontaktach z mediami, zwłaszcza w komunikacji w sytuacjach kryzysowych.

Segmentacja MBTI zakłada, że  ludzie:

-          mają różne preferencje koncentracji swojej uwagi (ekstrawertyk i introwertyk),

-          różnią się swoimi preferencjami w zdobywaniu informacji (podejście analityczne i intuicyjne),

-          mają różne preferencje co do podejmowania decyzji (poprzez analizę lub kierując się uczuciami),

-          mają też różne rozeznanie na świat zewnętrzny (ciągła ocena świata lub ciągła obserwacja świata).

Koncentracja uwagi

Introwertycy (Introvert) i ekstrawertycy (Extravert) w inny sposób koncentrują swoją uwagę. To co interesuje ekstrawertyka to świat zewnętrzny i zachodzące w nim procesy i zmiany. Chcą brać czynny udział w tych wydarzeniach i doświadczeniach. Zależy im na wzajemnej interakcji z ludźmi, stąd też czerpią energię do życia. Preferowany przez nich styl komunikowania to bezpośrednia rozmowa. Uczą się najlepiej poprzez wykonywanie różnych czynności, podejmowanie prób. Najpierw mówią, potem słuchają. Chcą być zawsze w centrum uwagi. Co ważne interesuje ich głównie chwila obecna, a nie to co przyniesie przyszłość. Są niezwykle ekspresyjni.

Koncentracja na własnym świecie wewnętrznym idei i doświadczeń to domena introwertyków. Ich energia życiowa wypływa z głębi ich wnętrza, własnych przemyśleń, odczuć i refleksji. Preferowany przez nich styl komunikowania to pisanie i czytanie. Cenią swoją prywatność. Zanim podejmą działania lub wypowiedzą się dokładnie rozważą daną kwestię. Są skoncentrowani i to co ich interesuje to przyszłość, a nie dzień dzisiejszy. Są wizjonerami.

Sposób zdobywania informacji

Można wyróżnić dwa typy: analityczny i intuicyjny. Ci pierwsi (Sensing) zdobywają informacje przede wszystkim zmysłami: wzrokiem, słuchem, dotykiem, węchem. Obserwują to co dzieje się wokół nich i są w stanie szybko rozpoznać nowe sytuacje. Koncentrują się na rzeczach realnych i aktualnych. Lubią szczegóły, konkretne dane poparte faktami. Poszukują informacji krok po kroku. Ufają własnemu doświadczeniu.

Osoby preferujące podejście intuicyjne (Intuition) chcą otrzymywać informacje w całości, koncentrując się na związkach i połączeniach między różnymi faktami. Chcą pokazywać rozwiązania modelowe, łatwo przychodzi im znajdowanie nowych możliwości i prezentacja innych sposobów rozwiązywania problemów. Koncentrują się na spojrzeniu ogólnym (tzw. big picture). Są teoretykami i myślą abstrakcyjnie. Ufają inspiracji, skaczą z tematu na temat.

 Sposób podejmowania decyzji

Osoby podejmujące decyzje poprzez wnikliwą analizę (Thinking), patrzą na logiczne konsekwencje wyborów. Chcą oceniać sytuacje jak najbardziej obiektywnie, analizując przyczyny i skutki. Kierują się zasadą prawdy, stosują własne reguły gry. Ich mocną stroną jest dociekliwość, poszukiwanie co jest sednem problemu, by jak najszybciej go rozwiązać. Korzystają z zasad logiki.

Ci, którzy kierują się uczuciami (Feeling) przy podejmowaniu decyzji będą zastanawiać się co jest ważne dla nich i dla innych ludzi. Starają się wczuć w sytuacje innych osób i z nimi identyfikować. Podejmują decyzje na podstawie wartości ważnych dla ludzi. Ich celem jest harmonia i uznanie innych, poprzez zrozumienie, docenienie i wsparcie. Osoby te wzbudzają sympatię, akceptują innych, okazują innym swoje współczucie.

 Orientacja na świat zewnętrzny

Osoby, które w ciągły sposób oceniają świat (Judging) z reguły prowadzą uporządkowany tryb życia. Podejmują decyzje, wprowadzają je w czyn, żyją dalej. Ich życie jest dobrze zorganizowane, a sprawy uporządkowane. Trzymają się planów i harmonogramów. Cieszy ich wykonanie ustalonych zadań. Są systematyczni i nie lubią niczego zostawiać na ostatnią chwilę.

W przeciwieństwie do nich, osoby, które ciągle obserwują życie i świat zewnętrzny (Perceiving) są spontaniczne, poszukują nowych doznań. Chcą zrozumieć świat raczej niż go kontrolować. Plany i harmonogramy ich przerażają, chcą być otwarci i podejmują decyzje w ostatniej chwili. Cenią sobie to, że potrafią dostosować się do zmieniającej się rzeczywistości. Kierują się przypadkiem. Presja, ze coś musi być zrobione w ostatniej chwili dodaje im energii.

Określenie typu osobowości

Punktem wyjścia jest wypełnienie ankiety (około 100 pytań), czyli wybór między dwoma możliwymi odpowiedziami. Każda odpowiedź jest dobra. Odpowiedzi powinny być udzielone natychmiast, chodzi o pierwszą reakcję. Na tej podstawie uzyskuje się dane na temat preferencji danej osoby i określa się jaki dana osoba ma typ osobowości według MBTI. Jest ich 16.

Jak się porozumiewamy?

Podstawowym błędem jaki wszyscy popełniamy to to, że formułujemy komunikaty w taki sposób, jak sami chcielibyśmy je usłyszeć. Osobom o przeciwstawnych typach osobowości z reguły trudniej się porozumieć i zabiera im to znacznie więcej czasu. Często więc można usłyszeć opinie, ze ktoś nie trzyma się sedna tematu, jest wizjonerem. Takie opinie będą wypowiadać osoby, które bacznie obserwują świat i dokładnie analizują wszelkie informacje. Można też zaobserwować inną sytuację, gdy dwie osoby wymieniają jedynie zdawkowe informacje i szybko nawiązują kontakt. Pojedyncze słowa zastępują całe zdania, i już wiadomo w czym tkwi sedno.

Dlatego też w komunikacji wewnętrznej i zewnętrznej należy korzystać z różnych form przekazu, a informacje przekazywać tak, by były one atrakcyjne dla wszystkich. Nie jest to zadanie łatwe. Wymaga wielu ćwiczeń praktycznych.

Typy osobowości a wykonywany zawód

Określone typy osobowości możemy przyporządkować do określonych zawodów. Co charakterystyczne niektóre zawody są wykonywane przez osoby o określonych typach osobowości. Tak więc osoby, których typ osobowości to ESFP to urodzeni członkowie zespołów, chcący wykonać powierzone im zadania jak najszybciej, przy minimalnym wysiłku i maksymalnej dawce zabawy. Urodzonymi strategami są osoby ISTJ, mają określoną wizję i wiedzą jak poprowadzić organizację do wzrostu.Kochają wyzwania. Dobrymi psychologami mogą być osoby INFJ, intuicyjnie rozumieją zachowania ludzkie. Dla ENFP życie to ciągła przygoda. Podejmują się różnych wyzwań, często są to ludzie kultury – artyści, aktorzy.  Życie zgodnie z wewnętrznymi wartościami to przesłanka dla INFP.

Jak wykorzystać wiedzę na temat typów osobowości w pracy?

Posiadając wiedzę na temat typów osobowości jesteśmy również w stanie ułatwić sobie pracę. Jeżeli ważnym elementem naszej pracy są kontakty z dziennikarzami, musimy uwzględniać różne sposoby odbioru informacji. W praktyce oznacza to, że należy jednocześnie pokazać różne aspekty problemu. Nie wystarczy tylko podać, że „koncentrujemy się na przyszłości” ponieważ osoby dociekliwe, natychmiast zadadzą pytania: „w jaki sposób można to osiągnąć”, „jaki jest przewidywany skutek, co będzie motorem zmian (przyczyną)”. Dobrze jest przygotować sobie listę podstawowych pytań, a odpowiedzi uwzględnić w każdym komunikacie publicznym. Oto ona:

-          czy temat dotyczy stanu obecnego czy przyszłości?

-          co mówią fakty, dane statystyczne, jakie są opinie ludzi,

-          jak wygląda dany problem gdy patrzy się na niego z góry (tzw. big picture),

-          czy jest jakieś modelowe rozwiązanie problemu,

-          jaka jest przyczyna i spodziewany skutek decyzji,

-          jakimi wartościami kierują się zaangażowani w daną kwestię ludzie,

-          jakie będą skutki decyzji w stosunku do ludzi,

-          na kiedy należy przygotować odpowiedź,

-          co może się zmienić i wpłynąć na bieg wydarzeń.

Ponadto należy zastanowić się w jaki sposób dany komunikat zostanie przekazany. Ci, którzy preferują informacje na piśmie (introwertycy), mogą ignorować informacje przekazywane ustnie. Dlatego też najlepiej, gdy komunikaty będą dystrybuowane na dwa sposoby: ustnie i pisemnie. Taką formę przekazu można zastosować wśród dziennikarzy na konferencji prasowej. Otrzymują oni materiały prasowe, a w nich kopie prezentacji, odczytanych oświadczeń, analizy itp.

Podobnie informacje będą przekazywane pracownikom w firmach. Te najważniejsze jak np. dotyczące planów inwestycyjnych, powinny być najpierw ogłaszane publicznie na spotkaniach, a następnie publikowane na łamach magazynów korporacyjnych.

Analiza typów osobowości także pozwala przygotować się do tzw. trudnych rozmów. Mogą one dotyczyć np. oceny rocznej pracowników, negocjacji trudnych kontraktów, wyjaśnień kwestii spornych itp. Znając typ osobowości rozmówcy, odbiorcy komunikatu, łatwiej nam będzie dopasować jego treść, tak by była ona najlepiej sformułowana. Wówczas rozmowa będzie rzeczowa. Można w ten sposób uniknąć rozczarowania czy nawet braku zrozumienia.

Jaki z tego wniosek?

Wiedza na temat typów osobowości ułatwia kontakty interpersonalne, a tym samym rozszerza nasze kompetencje w prowadzeniu biznesu. Pozwala nam skrócić proces porozumiewania się, gdyż wiedząc w jaki sposób nasz rozmówca odbiera informacje i co jest dla niego ważne, dostosowujemy nasz przekaz do jego wymagań. Można też uniknąć wielu nieporozumień. A także, uczymy się patrzeć na świat z innych punktów widzenia.

Szczegółowe krótkie opisy poszczególnych typów osobowości prezentuje poniższa tabelka.

]]> http://kalitero.wordpress.com/2012/01/01/zrozumiec-odbiorce/feed/ 0 kalitero http://kalitero.wordpress.com/2011/12/29/ida-zmiany/ http://kalitero.wordpress.com/2011/12/29/ida-zmiany/#comments Thu, 29 Dec 2011 16:10:19 +0000 kalitero http://kalitero.wordpress.com/?p=78 Czytaj dalej →]]> Ten rok jest wyjątkowy. Dlaczego? Dużo się dzieje.

Public Relations, to dziedzina, którą zajmuje się od ponad 15 lat. Zafascynowała mnie, przynosi wiele satysfakcji, ale też wymaga ciągłej nauki. Jestem wciąż nienasycona wiedzą. Nowa informacja pociąga za sobą nowe pytania. To chyba dobrze. Jednak im dłużej pracuję, tym mam większą pokorę – do mojej pracy, zmieniającego się otoczenia i ludzi.

Jak zapamiętam 2011 rok?

1. To rok rosnącej specjalizacji Public Relations. Coraz więcej osób wybiera dziedzinę, której chce się poświęcić, a jest w czym wybierać. Są agencje, które obsługują tylko klientów ze świata mody, inne tylko firmy farmaceutyczne i medyczne, jeszcze inne świat finansów – banki, TFI. A co jest nowością w 2011 rok? Komunikowanie działań społecznych, w szczególności kampanii CSR, idei wolontariatu pracowniczego, wyjaśnianie motywów działania oraz budowanie dialogu społecznego, w tym poprzez działania employer brandingowe jak i spójność komunikacji zewnętrznej i wewnętrznej. W tym zakresie w 2011 roku Kalitero było inicjatorem i współorganizatorem 1. Forum Employer Branding.

2. Liczy się spójność i komplementarność. Rzadko kiedy firmy bazują tylko na działaniach PR-owych, albo tylko na reklamie. Powody są oczywiste – rośnie liczba dostępnych informacji, ale spada skuteczność przekazu.

3. Nowelizacja przepisów na temat product placement otworzyła nowe możliwości dla firm. Jaki z tego efekt – już każdy polski film czy serial – zawiera lokowanie produktu.

4. Spada zaufanie do płatnych mediów (prasa, telewizja, radio), rośnie zaufanie do mediów pozyskanych (blogi, media społecznościowe). Ale też można zauważyć, że wraz ze spadkiem sprzedaży prasy, niestety spada też jakość publikacji. Coraz trudniej o dobry felieton, ciekawy komentarz. Dziennikarze zmieniają redakcje, potem w ogóle znikają z redakcji i … zakładają własne agencje PR.

5. Edukacja PR. Pomimo faktu, że z roku na rok rośnie grono specjalistów PR, to zastanawia mnie dlaczego tak mało osób zna i stosuje przepisy prawne czy etyczne zasady pracy w PR.