Dla ciekawych: Jak umysł rośnie w siłę gdy mózg się starzeje

Własnie ukazała się książka amerykańskiego neuropsychologa Elkhonona Goldberga. Czy warto po nią sięgnąć? To zależy.

Styl: Typowo „amerykański” – informacje popularnonaukowe i naukowe pomieszane z osobistymi opiniami autora, okraszone osobistymi wątkami i historiami z życia i praktyki. Niestety czasami zbyt chaotyczny.

Plusy: Książka z pewnością poszerza wiedzę na temat mózgu i umysłu. Dokonania naukowe tej stosunkowo nowej dziedziny są nie tylko interesujące, ale i imponujące. A prezentacja tego, która część mózgu odpowiada za codzienne czynności człowieka – bezcenna. Ale głównym tematem książki jest jak mózg zmienia się w ciągu życia, i jak zmienia się nasz umysł. Oto kilka „smaczków”:

– jak najdrobniejszy ruch twojego ciała zależy od pracy określonej grupy mięśni, tak samo nawet najdrobniejsza, nieuchwytna aktywność umysłowa opiera się na zasobach twojego mózgu,

– podczas, gdy w mózgu osoby dorosłej lewa półkula zawiaduje większością aspektów języka, prawa półkula odpowiada za prozodię; prozodia to informacja zawarta w komunikacie językowym, ale przekazywana za pośrednictwem intonacji i modulacji głosu, nie zaś dosłownego znaczenia wyrazów,

– zarówno masa, jak i objętość mózgu maleją o ok. 2 proc. z każdą kolejną dekadą dorosłego człowieka,

– hipokamp i ciało migdałowate są w niewielkim stopniu dotknięte starzeniem się; można to powiązać z tym, że ludzie w większym stopniu polegają na zdobytych wcześniej wzorcach i schematach poznawczych niż inne gatunki. Dlatego starzejący się ludzki mózg, inaczej niż zaawansowane wiekiem mózgi małp czy gryzoni, może skorzystać na stłumieniu nadmiaru nowych informacji, które w pewnym sensie współzawodniczą z tymi wzorcami,

rozpoznawanie wzorców jest najpotężniejszym narzędziem poznawczym, jakim dysponujemy,

– klasyfikacja zawarta w języku naturalnym odzwierciedla atrybuty mające największe znaczenie dla naszej kultury i gatunku, zawarta w języku mądrość gatunku nie jest ani dziedziczona, ani nie jest stałą częścią mózgowego wyposażenia, wszystko wskazuje na to, że dzieci przychodzą na świat mając do dyspozycji umiejętność wydawania mnóstwa różnorodnych dźwięków mowy, i że zestaw ten jest taki sam we wszystkich językach i kulturach.

– ludzki mózg osiąga dorosłość pod koniec 3. dekady życia

Minusy: błędy stylistyczne (składniowe) sprawiają, ze to się po prostu źle czyta;  a błędy ortograficzne – jak „tryumf” a nie triumf (str. 26) – dyskwalifikują jego wydawcę Wydawnictwo Naukowe PWN(ups!) (ewidentnie brak redakcji książki)

Ogólna ocena: 3/5

 

Reklamy
Ten wpis został opublikowany w kategorii Public Relations, Warto przeczytać. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s